Struktura organizacyjna według zatrudnienia i kompetencji

Zarządzanie potencjałem społecznym organizacji jest procesem tworzenia zorganizowanych układów działania, które wiążą się z ukierunkowaniem systemu personalnego na osiąganie zamierzonych celów. Współczesne zarządzanie wymaga od ludzi kompetencji, rzetelności, wydajności i odpowiedzialności.

Strukturę organizacyjną placówek oświatowych, można podzielić na dwie grupy zawodowe pracowników:

• pedagogicznych – grono nauczycielskie świadczące usługi edukacyjne,
• niepedagogicznych – pracownicy wykonujące prace usługowe i administracyjne.

Struktura organizacyjna ma charakter liniowy ukształtowany na podstawie faylowskiej zasady jedności rozkazodawstwa, w myśl której każdy podwładny może mieć tylko jednego przełożonego. Pozytywną cechą tej struktury jest jej prostota i zrozumiałość zależności organizacyjnej. Dyrektor, nie tylko kieruje działalnością jednostki, reprezentuje ją na zewnątrz, jest przełożonym służbowym wszystkich pracowników, ale również sprawuje nadzór nad organami społecznymi: radą rodziców, samorządem uczniowskim. Ustawa o systemie oświaty, w art.30, ust.1, określa zadania dyrektora, jako organu sprawującego nadzór pedagogiczny, kierownika zakładu pracy i dysponenta środków określonych w planie finansowym jednostki, powiązanego
z odpowiedzialnością za ich prawidłowe wykorzystanie. Jednoosobowe kierownictwo ma swoje zalety
tj. możliwość szybkiego podejmowania decyzji, łatwość przejrzystego ustalania zakresów kompetencji i odpowiedzialności.

Autor: Barbara Niemczycka

Prześlij znajomemu
Drukuj